Felagskapurin er i middepli og øll hava ábyrgd av at hjálpast at. Her eru ongar provtøkur, og sostatt eru háskulamánaðirnir ætlaðir sum eitt andarúm fra strembanini eftir úrsliti.
Í myndlistini arbeiða vit tvørgreinarliga og kanna, hvussu hugskot kunnu fáa form, lit og skap. Vit tekna, mála, forma og skera – og arbeiða við alskyns tilfari og teknikkum.
Her snýr tað seg ikki bara um at læra at tekna ella mála, men um at hyggja, undrast og royna seg fram. Hvat hendir, tá vit broyta eitt skap? Hvussu kann eitt hugskot fáa nýtt lív í einum tilfari? Og hvussu kunnu vit síggja heimin á ymiskan hátt?
Vit skapa saman, deila hugskot og geva hvørjum øðrum íblástur. Tað er sjálv kanningin, sum er í miðdeplinum – ikki at enda við einum røttum svari.
Hvønn týsdag er nakað nýtt á skránni!
Vit fáa vitjan av ymiskum gestaundirvísarum, sum taka okkum við inn í ymiskar kreativar heimar. Vit arbeiða við alt frá filmslist, leirlist og analogari myndatøku til tónleikaframleiðslu, glaslist og mangt annað. Her er pláss at royna seg fram, eksperimentera og skapa heilt sítt egna.
Felagsskapurin er í miðdeplinum, og øll hava ábyrgd av at fáa hann at virka. Vit læra ikki bara av undirvísarum, men eisini av hvørjum øðrum – við at deila hugskot, hjálpa, lurta og vera til staðar.
Her eru ongar royndir og einki jag eftir at prógva, hvat tú dugir. Tí er háskulatíðin eitt andarúm frá strembanini eftir úrslitum – ein møguleiki at vera saman við øðrum, kanna, royna og bara vera forvitin.
Vit eru upptikin av tí, sum hendir okkara millum: Hvussu verður ein felagsskapur til? Hvussu skapa vit rúm fyri hvørjum øðrum? Og hvat hendir, tá vit tora at læra og skapa saman?
